Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2012/7374 K.2013/17157

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın mahkemeye verdiği adres olan “ ... mahallesi ... sokak No: 4/4 Güneşli-Bağcılar/İstanbul adresi yerine ... mahallesi ... sokak No: 8/4 adresine tebliğat kanunu 35. maddeye göre yapılan tebliğin usulsüz olduğunun anlaşılması karşısında; temyizin yasal süre içinde yapıldığı kabul edilerek yapılan incelemede,

Tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında 765 sayılı TCK’nın 81/2.maddesinin uygulanmaması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 5237 sayılı TCK'nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK'nın 493/1. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, somut olayda sanığın eylemlerinin 142/1-b. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun yanında aynı Yasanın 116/2-4. maddesinde tanımlanan geceleyin işyeri dokunulmazlığını bozmak suçunu da oluşturduğunun düşünülmemesi,

2-Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 493/1, 522, 59/2 maddelerine göre, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın aynı suça uyan 142/1-b, 143, 62, 53/l; 116/2-4, 62, 53/1; maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezanın türü, alt ve üst sınırları bakımından anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında; 5271 sayılı CMK'nın 253 ve 254. maddeleri uyarınca işyeri dokunulmazlığını ihlal suçu ile ilgili olarak uzlaşma hükümleri de değerlendirilerek uygulamaya göre lehe Yasanın belirlenmesinde zorunluluk bulunması,