Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2012/8045 K.2013/18977

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Gerekçeli kararda dayanılan delillerin gösterilmeyerek 5271 sayılı CMK'nın 230/1-b. maddesine aykırı davranılması,

2- Sanığın hırsızlık yaptığı müştekiye ait dükkanın kapısının ahşap olduğu ve ifadelerinde omuz atarak kırdığını beyan etmesi karşısında, daha önce beyanı alınan bilirkişiden kapının muhkem olduğuna dair görüş alınarak, eylemin 765 sayılı TCK'nın 493/1 maddesi kapsamında olup olmadığının tartışılmaması,

3- Sanığın sabıka kaydında tekerrüre esas ilamının bulunmadığı ve lehe kanun tespiti bakımından karşılaştırma yapılırken tekerrüre esas alınan ilamın hangisi olduğunun gösterilmemesi karşısında sanık hakkında 765 sayılı TCK'nın 522/1 maddesinin uygulanmaması ve 765 sayılı TCK'nın 81/1. maddesinin uygulanıp 5237 sayılı TCK'nın sanık lehine olduğuna karar verilmesi,