Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2012/8058 K.2012/14351

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın bildirdiği adresine usulüne uygun olarak tebligat yapılmamış olduğunun , bu nedenle tebligatın geçersiz olduğunun ve sanığın yokluğunda verilen kısa karar ile yazılan gerekçeli kararda,yasa yoluna başvuru konusunda, T.C. Anayasası’nın 40/2, 5271 sayılı CMK’nın 34/2 ve 232/6. maddelerinde öngörülen yöntemlere uygun olarak gerekli açıklama ve uyarıların bulunmadığının anlaşılması karşısında; 09/04/2010 tarihli temyiz isteminin reddine ilişkin karar kaldırılarak, temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek ve bundan sonraki tüm işlemler yok hükmünde kabul edilerek; yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın müştekinin evine girip para ve bir kısım eşya ile birlikte otomobil anahtarını da aldıktan sonra, bu anahtarla evin önünde bulunan otomobili çaldığının anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin bir bütün halinde TCK'nın 142/2-d maddesindeki tek bir hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesi ile cezada arttırım yapılması,