Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2012/8182 K.2013/16388

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Mağdurun park halinde bulunan minibüsünün kilitli torpidosunu kıran sanık hakkında mala zarar verme suçundan zamanaşımı süresi içerisinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiş; gerekçeli karar başlığında suç yerinin ve suçun işlendiği zaman diliminin gösterilmemesi, mahallinde giderilmesi olanaklı eksiklik; uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e yerine 141/1-e maddesi olarak gösterilmesi, yazım hatası olarak görülmüş;

mağdurun camı açık olarak sokakta park halinde bulunan minibüsüne girip torpidoyu kırmak suretiyle eşya hırsızlamaya teşebbüs eden sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesine uyduğu gözetilmeden aynı Yasa'nın 142/1-e maddesi ile uygulama yapılması, sonuca etkili olmadığından; hükümde tekerrüre esas alınan ilamın gösterilmemesi,

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 22.01.2013 tarih ve 2012/1431 esas, 2013/ 18 karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, “Sanık hakkında hükmolunan cezanın TCK'nın 58/6-7. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine” denilmiş olması ve 5275 sayılı Yasa'nın 108/2. maddesinde, “Tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktar,

tekerrüre esas alınacak cezanın en ağırından fazla olamaz” hükmü gözetilerek tekerrüre esas alınacak ilamın infaz aşamasında belirlenebilecek olması karşısında ve sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 35. maddesi uygulaması sonucu bulunan “1 yıl 1 ay” hapis cezası üzerinden aynı Yasa'nın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılması sonucu “10 ay 25 gün” yerine “9 ay 25” gün hapis cezası bulunmak suretiyle eksik cezaya hükmolunması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.