Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2012/8377 K.2013/18476

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-)Hükümlü ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde,

Hükümlü ... hakkında kurulan Denizli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.09.2004 gün ve 2002/125 Esas 2004/541 Karar sayılı önceki hükmünün temyiz edilmediğinden kesinleştiğinin anlaşılması karşısında, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.09.2007 tarih ve 2007/125-186 sayılı kararında açıklandığı gibi, adı geçen hükümlü hakkındaki temyiz edilmeden kesinleşen ilk hüküm, ancak suç tarihinden sonra yürürlüğe giren yasalar yönünden uyarlama yargısının konusu olabilir ve genel yargı ile uyarlama yargısı birlikte yürütülemez. Ayrıca sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekçesiyle verilen bozma kararının haklarındaki hükümler kesinleşmiş bulunan kişilere sirayeti de mümkün değildir.

Hükümlü hakkındaki kararın kesinleşmesinden sonra, aynı dosyada sanık olan ...'a ilişkin ilk hükmün, adı geçen sanık tarafından temyiz edilmesi ve Yargıtay 10. Ceza Dairesi tarafından hukuki durumun değerlendirilmesi gerekçesiyle bozma kararı verilmesi ve bu bozmadan temyiz etmeyen sanıkların da yararlandırılmasına karar verilmesi üzerine, mahkemece yeniden yargılama yapılıp, hükmü temyiz etmeyen hükümlü ...'ın da hükme dahil edilerek 27.04.2009 günlü kararın verildiği anlaşılmaktadır. Kurulan bu ikinci hüküm, hukukî değerden yoksun ve yok hükmünde olduğundan, hukuken varlık kazanmayan bir kararın temyiz davasına konu edilmesi de mümkün değildir.

Bu nedenlerle; hükümlü ... hakkında yeniden kurulan 2. hükme yönelik, konusu bulunmayan temyiz itirazının 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi yollaması ile CMUK’un 317. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak REDDİNE;

II-) Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde,

Hüküm kurulurken takdiri indirim maddesinin yanlış gösterilmiş olması mahallinde düzeltilmesi olanaklı maddi hata olarak görülmüştür.