Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2012/8884 K.2013/26006

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

A-Suça sürüklenen çocuklar hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

5395 sayılı Çocuk Koruma Yasasının 23/1. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın temyiz olanağı bulunmadığından, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin bu konudaki temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE, 5271 sayılı CMK'nın 264/1. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuklar müdafi yönünden yasa yoluna başvuruda ve mercide yanılmanın haklarını ortadan kaldırmayacağının anlaşılması karşısında; 5271 sayılı CMK'nın 264/2. maddesi uyarınca itirazı incelemeye yetkili ve görevli mahkemeye, Mahkemesince iletilmek üzere dosyanın incelenmeden İADESİNE,

B-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 tarih, 2008/11-250 Esas- 2009/13 Karar sayılı ve 19.06.2012 tarih, 2012/3-97 Esas- 2012/245 Karar sayılı kararları ışığında; suça sürüklenen çocuklardan mağdurun zararını giderip gidermeyeceğinin sorulması gerektiğine dair bir hükmün bulunmaması, suça sürüklenen çocukların soruşturma aşamasında uzlaşmak istediklerini söylemelerine rağmen kovuşturma sırasında hüküm verilinceye kadar müştekinin zararını karşılamak istediklerine dair beyan ve bir çaba da ortaya koymadıklarının anlaşılması karşısında; tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.