Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2012/8890 K.2013/20125

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11.12.2012 tarih ve 2012/1247 esas 2012/1842 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nın 143. maddesindeki artırımın zamanaşımının hesabında dikkate alınacağı kabul edildiğinden sanık ... hakkında zamanaşımının gerçekleşmediği kabul edilerek yapılan incelemede;

5252 sayılı Yasanın 9/3 maddesi uyarınca sanıklar yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerini olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilip, sanık ...’ün eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143, 62, 53; 116/2-4, 119/1-c, 62, 53; 151/1, 62, 53 ve sanık ...’nun eylemine uyan 142/1-b, 143, 33, 31/3, 62; 116/2-4, 119/1-c, 33, 31/3, 62; 151/1, 33, 31/3, 62 maddelerinde düzenlenen hırsızlık, geceleyin işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarını oluşturduğu,

mala zarar verme suçuyla ilgili olarak 5271 sayılı CMK'nın değişik 253 ve 254. maddeleri uyarınca “uzlaşma” hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmemiş ise de; sanık ... hakkında 765 sayılı TCK'nın 493/1, 522 (hafif), 58/son, 59 ve 647 SK’nın 6 ve sanık ... hakkında 765 sayılı TCK'nın 493/1, 522 (hafif), 58/5 maddesi delaletiyle 55/3, 59 ve 647 SK’nın 4 ve 6. maddeleri ile yapılan uygulamanın her durumda sanıklar lehine olması nedeniyle, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.