Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2012/9232 K.2012/22249

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5252 sayılı Yasanın 9/3 maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerini olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilip, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143, 53. 116/2-4, 119/1-c, 53.

151/1, 53 maddelerinde düzenlenen hırsızlık, birden fazla kişi ile birlikte geceleyin işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarını oluşturduğu, mala zarar verme ve işyeri dokunulmazlığını bozmak suçlarıyla ilgili olarak 5271 sayılı CMK'nın değişik 253 ve 254. maddeleri uyarınca “uzlaşma” hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmemiş ise de.

765 sayılı TCK'nın 493/1, 522 (pek hafif), 523, 59 maddeleri ile yapılan uygulamanın her durumda sanık lehine olması nedeniyle, sonuca etkili görülmemiş; çaldıkları otomobil ile müştekinin işyerinden bilgisayarı çaldıktan sonra, polisin takip etmesi üzerine izlerini kaybettirip aracı terk eden sanığın çaldığı bilgisayarın araç terkedilmiş olarak bulunduktan sonra ele geçirilmesi karşısında;

etkin pişmanlık ya da rızai iadeden söz edilemeyeceğinden 765 sayılı TCK'nın 523 ve 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi ve suç tarihindeki ekonomik koşullara, paranın satın alma gücüne ve yerleşik uygulamaya göre çalınan bilgisayarın 450.000.000 TL olan değerinin hafif yerine pek hafif kabulü, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.