Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2012/9564 K.2013/21722

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın TCK'nın 32/2 maddesi uyarınca işlediği fiile ile ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış olduğu bu nedenle temyizden vazgeçme talebine ilişkin dilekçesinin dikkate alınmayarak müdafiinin temyiz talebi uyarınca yapılan incelemede;

Sanığın, dosyası tefrik edilen sanık ...'e gözcülük yaptığını ve çalmış oldukları kamerayı da İstanbul'da satarak parayı bölüştüklerini beyan etmiş olması karşısında tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş; konut dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından da zamanaşımı süresi içerisinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Müştekinin 18:30'da evden ayrıldığını, 22:10 sıralarında eve geldiğinde hırsızlık olduğunu anladığını beyan etmesi karşısında, güneşin Pamukova ilçesi sınırlarında 18:47'de batmış olması da dikkate alınarak hırsızlık eyleminin gece sayılan zaman dilimi içerisinde gerçekleştiği kesin olarak belli olmaması nedeniyle, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği hırsızlık eyleminin gündüz vakti işlendiğinin kabulü ile hüküm kurulması gerekirken, suç saati kesin olarak tespit edilmeden TCK'nın 143. maddesince artırım yapılıp yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında, fazla ceza tayin edilmiş olması,