Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2012/9956 K.2013/21677

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

CMK’nın 232. maddesinin 2. fıkrasının d bendine aykırı şekilde, hükümde sanığın tutuklulukta kaldığı tarih ve sürenin gösterilmemesi mahallinde tamamlanması mümkün eksiklik olarak kabul edilmiştir.

Sanığın tutukluk altında geçirdiği süre nedeniyle hakkında TCK'nın 63. maddesinin uygulanmasına karar verilmemiş ise de; hükümlülüğün yasal sonucu olup, infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görüldüğünden, anılan husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı hakkındaki Yasanın 108/2. maddesi uyarınca sanık hakkında kurulan hüküm ile ilgili mükerrirlik uygulamasında adli sicil kaydındaki tekerrüre esas en ağır cezanın dikkate alınması gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulamasına dayanak yapılan ve dosya içerisine getirtilen ilam içeriklerinden mükerrirliğe esas olan Denizli 1. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 01.03.2007 tarih, 2006/587 esas ve 2007/176 karar sayılı ilamın yanında Denizli 1. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 11.06.2002 tarih,

2000/936 esas ve 2002/674 karar sayılı hüküm tarihinden itibaren 765 sayılı TCK'nın 95/2 maddesinde öngörülen 5 yıllık süresi suç tarihinden önce dolduğundan esasen vaki olmamış sayılan ve tekerrüre esas alınamayacağı anlaşılan 647 sayılı Yasanın 6. maddesine göre ertelenen ağır para cezasına hükmolunmak suretiyle birden fazla hükümlülüğün infazda karışıklığa yol açacak şekilde tekerrüre esas alındığının kararda gösterilmesi,,