Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/10911 K.2014/13555

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Müştekiye ait cep telefonunun suç tarihi olan 17.12.2007 günü Ereğli'den çalınması sonrasında, HTS raporuna göre ilk kez, 21-22.01.2008 günlerinde Karaman'da bulunan bir teknik serviste çalıştırıldığı, akabinde 22.01.2008 tarihinden itibaren sanık tarafından kullanıldığının anlaşıldığı; sanığın ise tüm aşamalarda arızalı olduğu için tamire bıraktığı telefonu bir gün öncesinde Karaman'a dönmek üzere beklediği Ereğli tren istasyonunda bulduğu ve tamir sonrasında da kendine ait hat ile kullandığına dair savunması karşısında; eylemin TCK'nın 160. maddesinde düzenlenen kaybolmuş veya hata sonucu ele geçmiş eşya üzerinde tasarruf suçunu oluşturup oluşturmadığı karar yerinde tartışılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de; TCK'nın 53/1. maddesinin c bendindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun, "kendi alt soyu" yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık N.. İ..'nin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 08.04.2014 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Suç konusu cep telefonun kaybolmayıp çalındığı, özellikleri itibariyle de, kayıp mal sayılamayacağı gibi, hata sonucu ele geçme durumunun da olayda mevcut olmadığı TC K'nın 165. maddesindeki düzenlemenin sanığın eylemiyle örtüştüğü düşüncesiyle çoğunluk görüşüne katılmıyorum. 08.04.2014