KÜNYE
13. Ceza Dairesi 2013/11030 E., 2014/12133 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Nisan 2014
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık, mala zarar verme, konut dokunulmazlığını bozma
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
298 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
A-Sanık ... hakkında kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde,
Hükmün hem sanık ...'a hem de vekaletnamesi bulunan müdafiisi Avukat Serhat Kamil Zor'a tefhim edildiği ancak sanık ya da müdafiisinin kararı temyiz etmediği, müdafiinin sadece 27.06.2011 havale tarihli dilekçeyle temyiz yoluna başvurduğu gözetilerek yapılan incelemede;
Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 01.02.2011 tarih ve 244-14 sayılı kararında vurgulandığı gibi, "temyiz süresinin hükmün tefhimden itibaren başlayacağının sanık müdafii tarafından bilinmesi gerektiği" yönündeki tespit karşısında, 04.03.2011 tarihli hüküm duruşmasında hazır bulunan ve yüzüne karşı açıklanan hükmü, sanık müdafiinin tefhimden itibaren 7 günlük süre geçtikten sonra temyiz ettiği anlaşılmakla, süresinden sonra yapılan temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,
B-Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince,
Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken uygulanan kanun maddesinin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesi yerine 142/1-f olarak belirtilmesi yerinde düzeltilebilir yazım hatası olarak değerlendirildiğinden, katılanın işyerinden iki at arabalı dört bayan şahsın hırsızlık yaparak kaçtığı ihbarı üzerine olay yerine intikal eden polisin katılanın işyerine girilerek hırsızlık yapıldığını tespit ederek kaçış istikametine doğru ararken eşgale uygun sanıkları bularak yakaladığının anlaşılması karşısında,
hırsızlığa konu eylemin tamamlandığı gözetilmeden kalkışma aşamasında kaldığının kabulüyle 5237 sayılı TCK'nın 35. maddesi gereği cezadan indirim yapılması ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlenmesi nedeniyle sanıkların cezasından 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesi uyarınca artırım yapılmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargıtay 13. Ceza Dairesi, E. 2013/11030, K. 2014/12133, 1 Nisan 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama