KÜNYE
13. Ceza Dairesi 2013/11035 E., 2014/11152 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Mart 2014
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
271 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
A-Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde,
Sanık hakkında 5237 Sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanması sırasında en ağır cezayı içeren ilam (Elbistan Asliye Ceza Mahkemesi'nin 07.03.2005 tarihinde kesinleşen 2003/272-341 E.- K. sayılı ilamıyla verilen 1 yıl hapis cezası) yerine yazılı şekilde daha az ceza içeren başka bir ilam tekerrüre esas alınmış ise de; aleyhe temyiz bulunmadığından sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek kararda gösterilen ilamdaki ceza miktarı infazda dikkate alınacağından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre o yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,
B-Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince,
Sanığın yüklenen suçu işlemediğini, hayatında hiç Elbistan'a gitmediğini, suç tarihinde İskenderun'da olduğunu, 2005-2006 yıllarında nüfus cüzdanını kaybettiğini ve kayıpla ilgili ilan verdiğini, kimliğini bulan şahıslar tarafından mağdur edildiğini, parmak izini kabul etmediğini iddia edip ileri sürdüğü, buna göre; olay yerinden elde edilen parmak iziyle karşılaştırılan ve arşivde kayıtlı olduğu belirtilen parmak izinin sanığa ait olmadığının tespit edilmediğinin anlaşılması karşısında, sanığın yeniden yöntemince parmak izi alındıktan sonra olay yerinden elde edilen parmak iziyle karşılaştırmasının yapılarak uzman raporuna göre sanığın hukuki durumunun tayini ve takdiri gerektiği gözetilmeden sanığın yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
Yargıtay 13. Ceza Dairesi, E. 2013/11035, K. 2014/11152, 25 Mart 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama