Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/11066 K.2014/11161

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Her iki sanık hakkında tek bir eylemden bir kez hüküm kurulması gerektiği halde, tek eylemleri vasıf yönünden ikiye ayrılarak hırsızlık suçundan beraat verilip aynı eylemden dolayı suç eşyasının satın alınması suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

2-Mağdura ait cep telefonunun suç tarihinden dört gün sonra ilk kez sanık İ.. E..'nin adına kayıtlı hatla kullanıldığının tespit edilmesi üzerine sanık İ.. E..'nin telefonu kendisine sanık T.. E..'nin verdiğini belirtmesiyle dinlenen sanığın suç konusu telefonu hayvan pazarındaki samanlıkta oğlu olan tanık D..

E..'nin bularak kendisine verdiğini beyan ettiği, tanık sıfatıyla dinlenen Doğuş'un soruşturma aşamasında o güne kadar telefon bulmadığını babasına da vermediğini beyan ettiği, sanığın sonrasında kendine ait olduğunu söyleyerek suç eşyasının satın alınması suçundan beraat eden N.. Ö..'a telefonu sattığı ancak telefona çalıntı mesajı gelince N.. Ö..'ın telefonu geri sanığa iade ettiğinin anlaşılması karşısında, dosya içeriğine göre; sanık T..

E..'nin eyleminin hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden suçun nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmesi,