Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/11134 K.2014/11158

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-17.06.2008 tarihli Adana Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi'nden alınan sağlık kurulu raporuna göre akıl zayıflığının etkisinde altında olması nedeniyle 5237 Sayılı TCK'nın 32/2. maddesi kapsamında bulunan sanığın 5271 sayılı CMK'nın 150/2. maddesi gereğince müdafii tayininden sonra usulüne uygun sorgusu yapılmadan mahkumiyet kararı verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2-Sanığın soruşturma aşamasında müdafii huzurunda alınan beyanında; dosya dışı diğer sanık Y.. Ö.. ile birlikte kapıları kilitli aracın yarı açık camından elini sokarak kapısını açıp ellerinde bulunan ve adli emanete alınan anahtarla aracı çalıştırıp çaldıklarını belirttiği, dosya dışı sanık Y.. Ö..'ın da aşamalarda aynı yönde beyanda bulunduğunun anlaşılması karşısında, eylemin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d maddesine uyan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması

3-Suça konu eşyanın değeri dikkate alınarak 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken alt sınırdan hüküm kurulması,

4-5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi uygulamasına esas alınan Şanlıurfa 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2008/565 Esas 2008/741 Karar sayılı hükümlülük kararının bu dosyadaki suç tarihinden sonra; 01.12.2008 tarihinde kesinleşmesi nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,