Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/11475 K.2014/13882

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk Y.. Ö.. hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 31/3 maddesi uyarınca indirim yapılırken hesap hatası sonucu 2 yıl 4 ay hapis cezası yerine, 2 yıl 2 ay hapis cezası olarak hesaplanması ve sonraki indirim oranlarının hatalı miktar üzerinden yapılarak eksik ceza tayin edilmiş olması; hırsızlık suçuna konu eşyanın önem ve değeri, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak TCK'nın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken alt sınırdan hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen erteli 1 yıl 9 ay 20 gün hapis cezasının denetim süresinin, TCK'nın 51/3. maddesi uyarınca mahkum olunan hapis cezasının alt sınırından az olamayacağı gözetilmeyerek hatalı şekilde 1 yıl olarak belirlenmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk Y.. Ö.. müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, denetim süresine ilişkin fıkra çıkarılması ve “TCK'nın 51/3. maddesi uyarınca denetim süresinin 1 yıl 9 ay 20 gün olarak belirlenmesine” tümcesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk A.. C.. hakkında kurulan hükümler ile suça sürüklenen çocuk Y.. Ö.. hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Anayasa Mahkemesi'nin, 1412 sayılı CMUK'un 305. maddesinin 2. fıkrasının 1. bendinin iptaline ilişkin 2006/65-2009/114 sayılı kararının yürürlük tarihi olan 07.10.2010 tarihi ile 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddenin yürürlük tarihi olan 14.04.2011 tarihleri arasında gerek doğrudan hükmolunan gerekse de hapis cezasından çevrilme tüm adli para cezalarının -miktarına bakılmaksızın- temyizi kabil olduğunun anlaşılması karşısında, karar tarihi olan 08.12.2010 itibariyle suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçlarından hükmolunan adli para cezaları temyizi kabil kararlardan olduğundan tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

1-Suç işlediği sırada 12-15 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuk A.. C..'in işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişip gelişmediği hususunda uzman doktor raporu alınmadan eksik inceleme ile karar verilmesi,

2-Suça sürüklenen çocuk A.. C.. hakkında hırsızlık suçundan hükmedilen hapis cezasının 1 yıl 5 ay 15 gün olması gerekirken TCK'nın 61. maddesine aykırı olarak 17 ay 15 gün hesaplanması suretiyle eksik cezaya hükmedilmesi,

3-Suça sürüklenen çocuk A.. C.. hakkında hırsızlık suçuna konu eşyanın önem ve değeri, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak TCK'nın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken alt sınırdan hüküm kurulması,

4-Suça sürüklenen çocuk A.. C.. hakkında hırsızlık suçundan hükmedilen erteli 17 ay 15 gün hapis cezasının denetim süresinin, TCK'nın 51/3. maddesi uyarınca mahkum olunan hapis cezasının alt sınırından az olamayacağı gözetilmeyerek hatalı şekilde 1 yıl olarak belirlenmesi,

5-Müştekiye yönelik hırsızlık eyleminin, suça konu aracın mülkiyetine yönelik olduğunun anlaşılması karşısında, mala zarar verme suçunun oluşmayacağının gözetilmeyerek mala zarar verme suçundan suça sürüklenen çocuklar hakkında mahkumiyet hükmü kurulması,