Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/11617 K.2014/7266

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

İşyeri dokunulmazlığını bozma suçundan hüküm kurulurken kanun maddesinin TCK m. 116/2 yerine, TCK m. 106/2 olarak yanlış yazılması, mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Yaz saati uygulamasının geçerli olduğu suç tarihinde, suçun gece vakti işlendiğinin anlaşılması karşısında hırsızlık suçunda TCK m. 143, işyeri dokunulmazlığını ihlal suçunda ise TCK 116/4 maddesinin; ayrıca tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TCK’nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, aynı maddenin 1. fıkrasının (c) bendindeki “velayet hakkından; vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun” sadece sanıkların kendi altsoyları yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyları dışındakiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden böyle bir ayrım yapılmaksızın tüm kişiler açısından koşullu salıverme tarihine kadar sürmesine karar verilmesi,