Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/11672 K.2014/12107

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Müşteki ... vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Müştekinin 17.03.2011 tarihli duruşmada dinlendiği, müştekiye 5271 sayılı CMK'nın 234, 238/2. maddelerinde yer alan yasal haklarının hatırlatıldığı, müştekinin sanıklardan ... ile ...'dan şikayetçi olduğunu, ancak kamu davasına katılmak istemediğini beyan ettiği, dolayısıyla yöntemince kamu davasına katılmayan müştekinin kararı temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşıldığından, 5271 sayılı CMK'nın 260, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddeleri uyarınca müşteki vekilinin temyiz isteğinin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Sanık ... müdafii ile sanık ...'ın temyiz taleplerinin incelenmesine gelince;

Olay günü, sanıkların müşteki ...'e ait inşaat halindeki altı daire içerisine döşenmiş yaklaşık 3200 metre iç elektrik tesisat kabloları ile bu inşatta usta olarak çalışan diğer müşteki ...'a ait inşaat içerisine bırakılan bir adet hilti, bir adet matkap, iki adet teneke makası ve 20 metre uzatma kablosunu çaldıkları, malzemelerin aynı inşatta bulunması sebebiyle sanıkların farklı kişilere ait olduğunu bilemeyecekleri değerlendirildiğinde, iç elektrik tesisat kablolarının kullanımları gereği açıkta bırakıldıkları gözetilerek,

sanıkların en ağır eylem olan TCK'nın 142/1-e maddesi ile cezalandırılmaları yerine, TCK'nın 141/1. maddesi ile cezalandırılmaları karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 141/1 maddesi uygulandığı halde hüküm fıkrasında 142/1 yazılması yerinde düzeltilebilir yazım hatası olarak değerlendirilmiştir.

a-Sanık ... hakkında kurulan hühmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ... müdafiinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

b-Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Özgürlüğü bağlayıcı ceza ile hükümlülüğüne karar verilen sanık hakkında TCK'nın 53. maddesi ile uygulama yapılmamış ise de infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık hakkında TCK’nın 58/7. ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı hakkındaki Kanunun 108/2. maddeleri uyarınca tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağının anlaşılması karşısında; sanığın adli sicil kaydına göre en ağır cezayı gerektiren mahkumiyetinin tekerrüre esas alınması yerine karar gerekçesinde birden fazla ilamın tekerrüre esas alınması suretiyle infazda duraksamaya neden olunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından sanık hakkında “TCK'nın 58. maddelerinin uygulanmasına” ilişkin bölüm çıkarılarak,