Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/11802 K.2014/11110

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-24.12.2010 tarihli olay yakalama üst arama muhafaza altına alma ve teslim tutanağına göre, sanığın ihbar üzerine gelen kolluk kuvvetlerini görünce müştekiye ait marketten çaldığı malzemelerin bulunduğu çuvalı atarak kaçmaya başladığı, kovalamaca sonucu yakalandığı, çuvalın atıldığı yerin yaş küçüklüğü nedeniyle dosyası tefrik edilen suça sürüklenen çocuk Z. P.. ile birlikte geldikleri olay yerinin yakınında bulunan aracın yanı olduğunun anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı gözetilmeden yazılı şekilde tamamlanmış suçtan hüküm kurulması,

2-Kabule göre de;

5237 Sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasında yer alan ve koşullu salıverme tarihine kadar süren hak yoksunluğunun sadece sanığın “kendi altsoyu” üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından olduğunun gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,