Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/12148 K.2013/18633

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyizin incelenmesinde;

Sanık ...’ın yokluğunda verilen gerekçeli kararın Isparta E Tipi Kapalı Cezaevinde hükümlü bulunduğu sırada bizzat kendisine usulüne uygun şekilde 27.01.2010 tarihinde tebliğ edildiğinin anlaşılması karşısında; 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK’un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra sanık ... tarafından yapılan temyiz talebinin, anılan Kanunun 317. maddesi gereğince tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE,

II-Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyizin incelenmesine gelince;

Sanık ...’ın yokluğunda verilen gerekçeli karar, mahkemeye en son olarak bildirdiği “470 Sokak no:9 D:4 Eşrefpaşa/İzmir” adresi yerine, tebligat evrakına eksik adres yazılarak tebliğ edildiği ve bu nedenle 7201 sayılı Tebligat Kanunun 35.maddesi uyarınca yapılan tebligatın geçersiz olduğunun anlaşılması karşısında; sanık ...’ın 04.01.2010 tarihli temyiz dilekçesinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Mahkemece sanıklar ... ve ..., mağdurlar ... ve ...’a yönelik eylemlerinin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143. (iki kez) maddesinde yer alan hırsızlık suçunun yanında, aynı Kanunun 116/2-4, 119/1-c (iki kez) ve 151/1.(iki kez) maddelerine uyan işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarını da oluşturduğu kabul edildiği halde, bu suçlarla ilgili bir karar verilmemesi; yine sanıkların saklandıkları orman içinde yakalandıklarında, çaldıkları mallara jandarma tarafından el konulduğunun anlaşılması karşısında; isteğe bağlı geri verme koşulları oluşmadığı gözetilmeden 5237 sayılı TCK’nın 168. maddesinin uygulanması karşı temyiz olmadığından

bozma nedeni yapılmamış, mahkemenin sanıklar hakkında iki ayrı mağdura yönelik iki ayrı hükmü birlikte kurduğuna dair bir kuşku bulunmaması, lehe kanun değerlendirmesinin hüküm fıkrasında yapılmasında usul ve yasaya aykırılık olmaması nedenleriyle tebliğnamedeki (1 ve 2) nolu bozma isteyen düşünceler benimsenmemiştir.