Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/12305 K.2014/11004

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocukların 18 yaşını doldurmadığı halde; duruşmaların CMK'nın 185. maddesine istinaden kapalı yerine açık yapılması telafisi mümkün bulunmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suçun suça sürüklenen çocuk E.. E.. tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Her ne kadar hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı 5271 sayılı CMK'nın 231/12 maddesi uyarınca itirazı kabil bir karar ise de; olayda zincirleme suç hükümlerinin değerlendirilmesi gerektiği zarureti karşısında, suça sürüklenen çocuk E.. E.. hakkında teşebbüs aşamasında kalan eylemi nedeniyle verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı temyizi kabil kabul edilerek suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan her iki hükmün temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında, 04.03.2011 tarihinde katılan kuruma ait yer altında bulunan kabloyu çıkartarak hırsızladığı ve hurdacıya sattığı, 05.03.2011 tarihlerinde ise, yine katılan kuruma ait kabloları yeraltından çıkarttığı sırada kolluk görevlilerince görülmesi üzerine çalamadan yakalandığı iddiasıyla düzenlenen iddianamede iki ayrı hırsızlık suçundan dolayı cezalandırılması talep edilmiş ve mahkemece de iki ayrı eylemden dolayı hüküm kurulmuş ise de; olayın oluşu ve dosya kapsamına göre, eylemin kül halinde 5237 Sayılı TCK'nun 142/1-a ve 43/1 kapsamında tek bir hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden 05.03.2011 tarihli eyleminden dolayı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına; 04.03.2011 tarihli eyleminden dolayı ise yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Suça sürüklenen çocuk E.. E..'in atfı cürüm niteliğindeki soyut iddiası dışında suça sürüklenen çocuk M.. K..'nın atılı suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeter kesin ve inandırıcı deliller karar yerinde gösterilmeden yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi;