Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/12308 K.2014/14182

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın 04/01/2008 tarihinde infaz edilen Mersin 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2002/17-2003/204 ayılı ilamının tekerrüre esas alınması gerektiğinin düşünülmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Mersin 1. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2009/1411-2010/57 sayılı ilamı ile verilen hapis cezasının kamuya yararlı bir işte çalışma seçenek yaptırımına çevrilmiş olması, TCK'nın 50/5. maddesinin uygulamada asıl mahkumiyetin bu madde hükümlerine göre çevrilen adli para cezası veya tedbir olduğu hükmünü içerip TCK'nın 58. maddesinin ise hapis ve para cezaları için tekerrür uygulamasını düzenlemesi karşısında; bu ilamın tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,