Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/1237 K.2014/3517

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Mahkemenin gerekçeli kararı, sanığın dosyada bulunan adresine 22.07.2010 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, UYAP'tan alınan adı geçen sanığa ait tutululuk bilgilerini içerir dökümde gerekçeli kararın tebliğ edildiği bu tarihte sanığın cezaevinde olduğunun anlaşılması karşısında, temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında TCK'nın 53. maddesinde belirtilen haklardan yoksun kılınma kararı verilmemiş ise de; hükümlülüğün yasal sonucu olup, infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görüldüğünden ve hırsızlık suçuna konu eşyanın önem ve değeri, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak TCK'nın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken alt sınırdan hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık hakkında hırsızlık suçu nedeniyle yapılan uygulamada TCK'nın 143. maddesi uyarınca ceza arttırılırken hesap hatası sonucunda 2 yıl 4 ay hapis cezası yerine 2 yıl 6 ay hapis cezası verilmesi ve sonraki uygulamaların bu ceza üzerinden yapılması suretiyle yazılı şekilde fazla ceza tayini,