Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/12819 K.2014/19639

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıklar M.. K.. ve L.. K..'ın 22.03.2010 tarihli olay ile ilgili olarak atılı suçu kabul etmeyip, müştekiye ait büfeye gitmediklerini beyan ettikleri, sanık A.. B..'in ise hırsızlık kastıyla hareket etmeyip aldığı büfe önündeki dolaptan aldığı biraların parasının diğer sanıklar tarafından ödendiğini düşünerek olay yerinden ayrıldığını beyan etmesi karşısında, sanıklar M.. K.. ve L.. K..'ın diğer sanık A..

B.. ile 22.03.2010 tarihinde müştekiye ait büfeye birlikte gelip gelmedikleri, birlikte gelmiş iseler sanıkların aynı suç işleme iradesinin icrası kapsamında birlikte hareket edip etmediklerinin tespiti bakımından müştekinin eşinin tanık olarak beyanı alınarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

1-Müşteki beyanı, cd izleme tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre, sanık A.. B..'in 22.03.2010 tarihinde müştekiye ait büfe önündeki dolaptan aldığı biralar ile ilgili olayın gerçekleşme saatinin gündüz sayılan zaman diliminde kaldığı gözetilmeden bu olay sebebiyle sorumlu tutulan sanık M.. K.. hakkında kurulan hükümde TCK'nun 143/1 maddesi ile artırım yapılması,

2-Somut olayda, müştekiye ait büfe önünde açıkta duran dolap içerisinde 22.03.2010 tarihinde 4 adet 12,40 TL değerinde bira çalındığı, 30.03.2010 tarihinde ise toplam 6 adet 16,50 TL değerinde bira çalınmak istendiğinin anlaşılması karşısında, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan malın değerinin az olması ve sanıkları neticeye götüren kastlarının da fiilleri gibi az miktardaki biraları almaya yönelik bulunması nedeniyle tayin edilen cezadan TCK'nın 145. maddesi gereğince belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,