Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/13257 K.2014/17301

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Yaşı küçük olan sanık hakkında 5395 sayılı Yasanın 35/1. maddesi uyarınca sosyal inceleme raporu aldırılmadığı gibi anılan Yasanın aynı maddesinin 3. fıkrasına göre de sosyal inceleme raporu alınmama nedeninin gerekçeli kararda gösterilmemesi;

2-Sanığın taklit anahtarla müştekinin aracını çalması şeklindeki sabit olan eylemi 5237 sayılı TCK'ının 142/2-d maddesine uyduğu halde yazılı şekilde uygulama yapılması

3-Müştekinin mahkemeye sunduğu 09.04.2010 tarihli dilekçesinde, sanık ile aralarında bulunan sorunları giderdiğinden bahisle şikayetinden vazgeçtiğini bildirmesi, duruşmadaki ifadesinde de 1200 TL maddi zararının olmasına karşılık şikayetçi olmadığını belirtmesi karşısında; sanık tarafından müştekinin zararının giderilip giderilmediği ,giderilmişse hangi aşamada giderildiği tespit edildikten sonra TCK'nın 168/1. maddesinin değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

4-Hırsızlığın, aracın mülkiyetine yönelik olması nedeniyle, sanığın aracı çaldıktan sonra kaza yapmasından doğan hasar sebebiyle hırsızlık suçu dışında ayrıca mala zarar verme suçundan da hüküm kurulamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,