Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/13557 K.2014/13099

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

İddianamedeki anlatım ve nitelendirmeye göre, sanık F.. M.. hakkında mala zarar verme ve iftira suçlarından, sanık E.. G.. hakkında ise mala zarar verme suçundan zamanaşımı içerisinde karar verilmesi olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 13.04.2007 tarihinde müştekinin evine girip müştekiye ait aracın anahtarını alarak bu anahtarla dışarıda duran aracı çalan sanıkların, olaydan bir gün sonra, suça konu aracın park ettikleri yerde olmadığını görmeleri üzerine, emniyet güçlerince bulunarak müştekiye iade edilmiş olabileceğini düşünerek aynı adrese geldikleri ve bu kez baston kilidi ile kilitlenmiş olan aracın kapısını ellerindeki anahtarla açarak direksiyona takılı kilidi kırdıktan sonra anahtarla çalıştırmak suretiyle yeniden çaldıklarının anlaşılması karşısında; haklarında TCK'nın 43/1. maddesi ile uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Oluşa ve dosya içeriğine göre, hırsızlığın saat 05:00 sıralarında gerçekleştiğinin kabulü ve olay tarihinde güneşin saat 06:24'de doğduğunun sabit olmasına göre; suçun gece vakti işlendiği düşünülmeden, yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle TCK'nın 143. maddesinin uygulanmaması,