KÜNYE
13. Ceza Dairesi 2013/13560 E., 2014/12175 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Nisan 2014
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Mala zarar verme, konut dokunulmazlığını ihlal, hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
306 kelime·2 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümde temel ceza belirlenirken uygulama maddesinin TCK'nın 116/2. maddesi yerine 116/1 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiş; oluşa ve dosya içeriğine göre, müştekiye ait işyerine giren sanıkların çekmecedeki bozuk para ile raflarındaki sigaraları aldıkları sırada, alarmın çalması üzerine panikleyerek olay yerinden kaçtıklarının anlaşılması karşısında; sanıklar hakkında koşulları bulunmadığı halde TCK'nın 145. maddesi uygulanarak eksik ceza ayini ve müştekinin işyerine birden fazla kişiyle, birlikte girildiği sabit olan eylemde aynı Kanunun 119/1-c. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
TCK'nın 53/1. maddesinin c bendindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun, "kendi alt soyu" yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... müdafii ve ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ‘‘TCK’nun 53/1. maddesinin uygulanmasına’’ ilişkin bölüm çıkarılarak,
yerine ‘‘53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar.
Yargıtay 13. Ceza Dairesi, E. 2013/13560, K. 2014/12175, 1 Nisan 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama