Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/13905 K.2014/11012

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Müştekinin soruşturma aşamasında suça konu parke taşlarının Belediyeye ait depodan çalındığı, sanığın tüm aşamalarda taşların cadde ve sokaklardan çıkartılarak sahil kenarında yığılmış halde bırakıldığı, müşteki vekilinin ise olay tarihinde park taşı ile ilgili çalışmaların devam ettiğine dair beyanları karşısında; suça konu taşların alındığı yerin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesinden sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Sanığın eylemi saat 20.00'da gerçekleştiğine dair beyanı, yakalama tutanağına göre saat 20.30'da ihbarda bulunulduğu ve sanığın saat 20.40'da yakalandığının sabit oluşu, suç tarihinde güneşin saat 19.55’de battığının anlaşılmasına göre; hırsızlık suçunun gündüz vakti işlendiği gözetilmeden TCK'nın 143. maddesi gereğince artırım yapılması,

3-TCK'nın 53/1. maddesinin c bendindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun, "kendi alt soyu" yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,