KÜNYE
13. Ceza Dairesi 2013/13950 E., 2014/11016 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Mart 2014
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
315 kelime·2 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Müştekiye ait işyerinde bina vasfında olan alana girilerek gerçekleştirilen eylemin, hırsızlık suçunun yanında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçunu da oluşturduğu anlaşılmakla, sanık hakkında anılan suç nedeniyle zamanaşımı süresi içinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiş.
21.10.2011 günlü bilirkişi raporuna göre, suça konu eşyanın bir kısmının kilitli kapı ile korunan kısımdan, bir kısmının ise işyeri alanı içinde kalan hurdalıktan alındığının sabit olması karşısında, eylemlerin TCK'nın 142/1-b ve 142/1-e maddelerine uyduğu gözetilmeden aynı Kanunun 141. maddesi ile hüküm kurulması ve TCK'nın 168/1 maddesinin uygulanması sırasında cezadan en fazla 2/3 oranında indirim yapılabileceği düşünülmeden 3/4 oranında indirim yapılarak sanık hakkında eksik ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hHakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak; TCK'nın 53/1. maddesinin c bendindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun, "kendi alt soyu" yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ‘‘TCK’nın 53/1. maddesinin uygulanmasına’’ ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine ‘‘53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar.
Yargıtay 13. Ceza Dairesi, E. 2013/13950, K. 2014/11016, 25 Mart 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama