Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/13984 K.2014/9692

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın, müştekiye ait park halinde bulunan kapılarının kilitli olduğu anlaşılan aracın sol arka kapı kelebek camını kırmak suretiyle araç içinde bulunan evrak çantasını çalması şeklinde gerçekleşen eylemi, 5237 sayılı Yasanın 142/1-b maddesinde yazılı bulunan suça uyduğu halde sanık hakkında aynı Yasanın 142/1-e maddesiyle hüküm kurulması sonuç cezayı değiştirmediğinden bozma nedeni yapılmamış; sanık hakkında hüküm kurulurken, 5237 sayılı TCK nın 53. maddesi ile yapılan uygulamada, Yasaya aykırılık bulunmadığının anlaşılmış olması karşısında tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye de iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın tekerrüre esas alınan Şişli 8. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2000/1652 Esas 2002/138 Karar sayılı ilamında 2253 Sayılı Kanun'un 12/2. maddesi uyarınca yaş küçüklüğü nedeniyle indirim yapıldığı ve 5237 Sayılı TCK'nın 58/5. maddesi uyarınca fiili işlediği sırada 18 yaşını doldurmamış kişilerin işlediği suçlar dolayısıyla tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı, sanığın adli sicil kaydında yer alan Beyoğlu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 194-13 Esas- Karar sayılı 8.4.2004 tarihinde kesinleşen 2 yıl 11 ay hapis cezası ile mahkumiyete ilişkin ilamın ise tekerrüre esas bulunduğunun ve bu ilam yönünden tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin değerlendirilmemesi,

2-Sanık için yapılan 5.00.TL davetiye giderinin 6352 sayılı yasanın 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olduğunun ve bu nedenle sanığa yargılama gideri olarak yükletilmeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,

hüküm fıkrasında tekerrür hükümleri ile ilgili bölüm silinerek yerine “sanığın Beyoğlu 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 194-13 Esas- Karar sayılı 8.4.2004 tarihinde kesinleşen 2 yıl 11 ay hapis cezası ile mahkumiyete ilişkin ilam ile mükerrir olduğu anlaşıldığından 5237 Sayılı TCK'nın 58. maddesi uyarınca cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” ibaresinin yazılmasına;

yargılama gideri ile ilgili bölüm çıkarılarak yerine ''bu dava sebebiyle yapılan 5,00.TL yargılama giderinin 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesi uyarınca Devlet Hazinesine yüklenmesine” ibaresi eklenmek suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, şartlı tahliye süresi bakımından da Şişli 8. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2000/1652 Esas 2002/138 Karar sayılı ilamındaki 2 yıl 4 ay hapis cezası dikkate alınarak sanığın kazanılmış hakkının korunmasına,