Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/14002 K.2014/9786

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Karar tarihi olan 2.3.2011 tarihi itibariyle suça sürüklenen çocuk B.. K.. hakkında sonuç olarak hükmedilen 1740 TL adli para cezası ile mahkumiyete ilişkin kararın kesin nitelikte bulunmadığı kabul edilerek yapılan incelemede; I-Suça sürüklenen çocuk B.. K.. hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuk B..

K.. hakkında atılı suçtan açılan kamu davasının 20.10.2010 tarih 2010/155 karar sayılı karar ile yaşı büyük sanıkların yargılamaları ile birleştirilmesine karar verildiğinin anlaşılması karşısında, çocukların yetişkinlerle birlikte suç işlemesi hâlinde, 5395 sayılı Yasa'nın 17/3. maddesi gereğince davaların birlikte yürütülmesinde mahkemelerin uygun bulması şartıyla yargılamanın her aşamasında birleştirme kararı verilebileceği, birleştirilen davaların genel mahkemelerde görüleceği,

5271 sayılı CMK'nın 185. maddesine uyarınca onsekiz yaşını doldurmamış sanıkların duruşmalarının kapalı yapılacağı ve hükmün de kapalı duruşmada açıklanacağı anlaşılmakla, karar oturumunun da dahil olduğu 26.1.2011 ve 2.3.2011 tarihli oturumların kapalı yerine açık yapılması hükmün dahi açık oturumda tefhim edilmesi giderilmesi ve tekrarlanması olanağı bulunmadığından;

suça sürüklenen çocuğun, cami imamı olan müştekinin cami bahçesine kilitleyerek park ettiği anlaşılan motorsikleti düz kontak yapmak suretiyle çalması şeklinde gerçekleşen eylemi 5237 sayılı TCK nın 142/1-b maddesinde yazılı bulunan suça uyduğu halde aynı Yasanın 141/1 maddesi ile hüküm kurularak eksik cezaya hükmedilmesi aleyhe temyiz olmadığından.

TCK nın 61. maddesine aykırı olarak etkin pişmanlık hükmünü düzenleyen 168. maddesinin, yaş küçüklüğü sebebiyle indirim öngören 31. maddesinden önce uygulanması ise sonuca etkili olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106. maddesinin 4. fıkrasına göre suça sürüklenen çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının, ödenmemesi halinde hapse çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk B.. K.. müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hüküm fıkrasından ''ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına'' ilişkin bölüm çıkarılarak, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-Sanık R.. K.. hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Dosya kapsamına göre, sanığın oğlu olan B.. K..'ın, aşamalardaki müdafiili beyanlarında, babasının hırsızlık eylemlerinden haberinin olduğunu, kendisinin çalıp getirdiğini, babasının ise pazarlamasını yaptığını, müştekiye ait motorsikleti tek başına kendisinin çaldığını, babasının da Ö.. D..'ya 500 TL karşılığında sattığını beyan ettiği, sanık R..

K..'ın ise kredi kartı borcu olması nedeniyle oğlunun çalıp getirdiği müştekiye ait motorsikleti 500 TL bedelle, hakkında 5237 sayılı TCK nın 165. maddesi uyarınca mahkumiyet kararı verilen Ö.. D..'ya sattığını kabul ettiği, sanığın oğlu olan suça sürüklenen çocuk B.. K.. ile atılı hırsızlık suçunu işlediğine dair mahkumiyetine yeter derecede kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı, sanığın hırsızlık malı olduğunu bildiği motorsikleti, Ö..

D..'ya satması şeklinde gerçekleşen eyleminin TCK nın 165. maddesinde yazılı bulunan suça uyduğu gözetilmeden aynı Yasanın 141/1. maddesinde yazılı bulunan hırsızlık suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,