Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/14348 K.2013/17464

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 18.11.2003 yerine, 18.11.2008 olarak yanlış yazılması,

2-5237 sayılı TCK’nın 142. maddesinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK.'nın 493/1 maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, somut olayda sanığın eyleminin, TCK'nın 142/1-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun yanında aynı Yasanın 116/2 maddesine uyan gündüz vakti işyeri dokunulmazlığını bozma ve TCK'nın 151/1.maddesine uyan mala zarar verme suçlarını oluşturduğu, mala zarar verme ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarının suç tarihi itibarıyle soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olan suçlar olduğu, eylemi işlemediğinden bahisle beraat eden Coşkun Sapan'ın yargılandığı ...

2. Asliye Ceza Mahkemesindeki davanın 07.04.2005 tarihli celsesinde müştekinin şikayetinden vazgeçmesi karşısında, mala zarar verme ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından düşme kararı verileceği ve buna göre 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanıp ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilerek, 5237 sayılı Yasaya göre uygulama yapılıp sonucuna göre lehe olan yasanın denetime olanak verecek şekilde belirlenmesi gerektiğinin düşünülmemesi,