Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/14435 K.2014/14078

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hükmün gerekçe kısmına müştekinin isminin yanlış yazılması, mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilmiştir.

Diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın diğer sürüklenen çocukları azmettirdiği ve yüklenen suçu işlediğine ilişkin, suça sürüklenen çocukların suç atma niteliğinde kalan anlatımları dışında, hükümlülüğüne yeterli, hukuka uygun, kuşkudan uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden, beraatı yerine yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

2- Kabule göre de;

a- Müştekinin, evinden herhangi bir şey çalınmadığı beyan ettiğinin anlaşılması karşısında; eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı gözetilmeden, tamamlanmış olduğunun kabulüyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

b- 5271 sayılı CMK'nın 226. maddesi uyarınca sanığa ek savunma hakkı tanınmadan iddianamede yer verilmeyen 5237 sayılı TCK'nın 38/2. maddesinin uygulanması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

c- Dosyada sarf edildiğini gösteren belge bulunmamasına rağmen sanığın yargılama masrafı ile yükümlendirilmesi,

d- Suç tarihinin gerekçeli karar başlığına “17.08.2006” yerine “25.10.2006” şeklinde yazılması,