Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/14498 K.2014/17262

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Müştekinin işyerine girip hırsızlık yaptıktan sonra yakalanan sanığın “N.. E..” adına düzenlenmiş nüfus cüzdanını ibraz ettiği, alınan parmak izinden kimlik tespiti yapılmadığı, “N.. E..” kimliği altında soruşturma başlatılıp tutuklandığı ve mahkumiyet kararı verilmiş ise de, hükümden önce 17.02.2010 tarihinde dosyaya gönderilen yazı ekindeki belgelerde, bu olay nedeniyle alınan parmak izinin, 1970 yılında Ş.

E. kimliği ile alınan parmak izinin ve 10.05.2008 tarihinde Ahmet Kibar ismi ile alınan parmak izinin aynı olduğunun belirtildiği; yine bu belge ekinde bulunan 27.10.2009 tarihinde N.. E.. kimliği ile ifadesi alınan şahsın gerçek isminin “N.. E..” olduğunu ve 1970 yılında da “Ş.

E.” kimlik bilgisini kullandığını söylediği; hüküm verildikten sonra dosyaya konulan Küçükçekmece 1 Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/1155-2012/2054 ve Kadıköy 3 Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/1398-2010/68 sayılı kararlarında N.. E..’nin beraatine ve suçu işleyen Ş. E. hakkında suç duyurusunda bulunulmasına ve Küçükçekmece 4 Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/50-2012/1359 sayılı kararında Ş. E.’nin hem hırsızlık suçundan hem de N..

E..’nin kimliğini kullanmak suretiyle iftira suçundan cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılması karşısında; öncelikle Ş. E. hakkında atılı suçtan soruşturma başlatılması sağlanarak sonucunun beklenmesi, mümkün olması durumunda birleştirilmesi, Naci ve Ş. E.’nin parmak izinin alınarak olaydan sonra 07.08.2009 tarihinde alınan parmak izi ile karşılaştırılmasının yapılması ve N..

E.. kimliği ile tutuklanan şahsın cezaevinden fotoğrafının getirtilerek suçu işleyen şahsın kim olduğunun tespitinden sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesinde zorunluluk bulunması,