Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/14611 K.2014/18136

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık ...'ın dosya içinde ilam örneği bulunan Manavgat 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/806-2009/454 E-K.sayılı ilamıyla mükerrir olduğu halde TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması, işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarında suçun birden fazla kişi tarafından birlikte işlenmesi karşısında; TCK'nın 119/1-c. maddesinin uygulanmaması, sanık ... hakkında TCK'nın 37/1. maddesi yerine 39/1. maddesinin uygulanması, yine katılan ...'in park halindeki aracının plakalarının çalınması eyleminde TCK'nın 142/1-e. maddesi yerine 141/1. maddesinin uygulanması hususları, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5271 sayılı CMK'nın 326/2. maddesi uyarınca birlikte işlenmiş suç nedeniyle mahkum edilmiş olan sanıkların sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ayrı ayrı, ortak yargılama giderlerinden de paylarına düşen miktarda eşit olarak sorumlu tutulmaları gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin, sanık ... ve müdafiinin, sanık ...'in temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından yargılama giderlerinin müteselsilen tahsiline ilişkin bölümün çıkartılarak,