Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/14927 K.2014/14541

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

29.12.2011 tarih ve 28157 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 20.10.2011 tarih ve 2011/54 E, 2011/142 sayılı Kararı ile 31.03.2011 günlü, 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 13. maddesiyle, 02.07.1964 günlü, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun; Değiştirilen "IV. Temyiz, istinaf ve itiraz harçları" kısmının “Yargıtay Ceza Dairelerine yapılacak temyiz başvurularında 40 TL” tutarında temyiz harcı alınacağına ilişkin (b) fıkrasının Anayasa'ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verildiği anlaşıldığından, “ temyiz harcı ödenmemesi nedeniyle” temyiz talebinin reddine ilişkin 13/07/2011 tarihli ek karar kaldırılarak yapılan incelemede,

I)Sanık ...'ya yüklenen mala zarar verme suçu bakımından yapılan incelemede,

Sanık hakkında doğrudan hükmolunan adlî para cezasının miktarı gözönüne alındığında, 31/03/2011 tarihli 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 23/03/2005 tarihli 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince, hapis cezasından çevrilenler hariç olmak üzere, üç bin liraya kadar olan adlî para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin kesin nitelikte olduğu ve temyiz kabiliyetinin bulunmadığı anlaşıldığından, sanık ...'nun temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II)Sanık ...'nun ... ve ... plakalı kamyonlardan hırsızlığa teşebbüs eylemleri ile ilgili yapılan incelemede,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Dosya içerisinde mevcut trafik tescil belgelerine göre, sanığın hırsızlığa teşebbüs ettiği ... ve ... plakalı her iki kamyonun mülkiyetinin de, müştekinin çalıştığı ... Şti'ne ait olduğunun anlaşılması karşısında, aynı gün içerisinde kısa zaman aralıklarıyla aynı kişiye ait kamyonlardan hırsızlığa teşebbüs eden sanık ...'un eylemini zincirleme şekilde gerçekleştirip gerçekleştirmediğinin karar yerinde tartışılarak, sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,