Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/15174 K.2014/16677

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Gerekçeli kararın tebliğ edildiği adresin sanığın duruşma sırasında verdiği adres olan N. Sk. Y. Mah. No: ... K./Kayseri adresi yerine N. Sk. Y.Mah. No: ... K./Kayseri adresine Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğ edildiği tespit edilmiş olmakla; yapılan bu tebliğ usulsüz kabul edilmekle, sanığın temyizi süresinde kabul edilip mahkemenin temyizin reddine dair 04.07.2011 tarih ve 2009/103 E. 2010/156 K. sayılı kararı kaldırılarak yapılan incelemede,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın büfe işletmecisi olan müştekinin hataen verdiği para üstünü almak suretiyle hırsızlık suçunu işlediği anlaşıldığından eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 141. maddesine uyduğu gözetilmeden hatalı değerlendirmeyle aynı yasanın 142/2-b. maddesiyle hüküm kurulması,

2-5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ise mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağı gözetilmeden, anılan hakların yönelik olduğu kişiler bakımından bir ayırım yapılmadan sanığın aynı yasanın 53/1-c maddesinde yazılı haklardan koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,