Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/16059 K.2014/20947

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

I-Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda olduğu anlaşılan sanıklar E.. E.. ve Y..K..ile 15-18 yaş grubunda olduğu anlaşılan sanıklar Y.. K.. ve M.. Ç.. hakkında 5395 Sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesine göre sosyal inceleme raporu alınmadan ve bu konuda herhangi bir gerekçe de gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

II-Kabule göre de;

1-Hırsızlık eyleminin, suça konu olan bisikletin mülkiyetine yönelik olduğunun anlaşılması karşısında, ayrıca mala zarar verme suçunun oluşmayacağının gözetilmeyerek sanıklar E.. E.. ve Y.. K.. hakkında mala zarar verme suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

2-Sanık E.. E.. hakkında mala zarar verme suçundan hüküm kurulurken TCK’nın 62/1. maddesinin uygulanması sırasında netice cezanın 1 ay 20 gün hapis cezası olması gerektiği halde hesap hatası ile 2 ay 20 gün hapis cezasına hükmolunarak fazla ceza tayini,

3-Sanık Y.. K.. hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezasının ertelenmesi karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 51/3. maddesi uyarınca belirlenen denetim süresinin hükmolunan ceza miktarından az olamayacağı gözetilmeyerek 1 yıllık denetim süresinin belirlenmesi;