Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/16091 K.2014/14389

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak;

Katılan M..

D..’in 03.02.2011 tarihli duruşmada “ park halindeki aracının yokuşun başında olduğunu,yani araç çalışmasa dahi vites boşa alınınca bulunduğu yere gelebileceğini “ beyan etmesi , 03.04.2010 tarihli olay yeri inceleme raporunda “ aracın sol ön kapı kilit yuvasında bozulma olduğunun “ tespit edilmesi ,araç içinde bulunduğu anlaşılan ve suçta kullanıldığı iddia edilen kontak anahtarının araçta denenerek aracı çalıştırıp çalıştırmadığına dair dosya kapsamında herhangi bir tespitin bulunmaması,

aracın 11 no’lu sokakta bulunduğu yeri gösteren basit krokinin aracın çalındığı 24 no’lu sokağa ilişkin olarak herhangi bir bilgi içermemesi ve katılanın beyanında geçtiği üzere her iki sokak arasında bağlantı olup olmadığına dair araştırma da yapılmadığının anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin TCK’nın 142/1-b maddesine uyup uymadığının araştırılmadan, eksik inceleme ile yazılı şekilde TCK’nın 142/2-d maddesi ile hüküm kurulması ,