Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/16292 K.2013/23466

Hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından sanıklar ...ve ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 151/1, 31/3 (iki kez), 62/1 (iki kez), maddeleri gereğince ayrı ayrı 1 yıl 1 ay 10 gün hapis ve 2 ay 6 gün hapis cezaları ile cezalandırılmasına, anılan Kanun'un 51. maddesi gereğince sanıklara hırsızlık suçundan verilen cezanın ertelenmesine,

aynı Kanun'un 50/d maddesi uyarınca, sanıklara mala zarar verme suçundan verilen cezanın 1 ay 3 gün süre ile internet cafelere gitmelerinin yasaklanması suretiyle seçenek yaptırıma çevrilmesine dair, Seferihisar Asliye Ceza Mahkemesinin 21.04.2010 tarihli ve 2009/183 esas, 2010/241 sayılı kararını müteakip, seçenk yaptırımın yerine getirilmemesi nedeniyle hükümlüler hakkında mala zarar verme suçundan verilen hapis cezasının aynen infazına ilişkin anılan Mahkemenin 24.04.2012 tarihli ve 2009/183 esas, 2010/241 sayılı ek kararı ile,

21.10.2010 tarihli ve 2009/183 esas, 2010/241 sayılı ek kararına yönelik itirazın reddine dair İzmir 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 31.12.2012 tarihli ve 2012/1196 sayılı Adalet Bakanlığının 29.03.2013 tarih ve 2012/5033/20975 sayılı kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.09.2012 tarih 2012/8889 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderilmekle incelendi.

MEZKUR İHBARNAMEDE

5237 sayılı Kanun'un 50/3. maddesine göre “... fiili işlediği tarihte on sekiz yaşını doldurmamış ... bulunanların mahkum edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir.” ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tebdirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/4. maddesindeki “Çocuklar hakkında hükmediln adli para cezasının ödenmemesi halinde, bu ceza hapse çevrilemez.

Bu takdirde on birinci fıkra hükmü uygulanır.” biçimindeki emredici düzenlemeler ve 5237 sayılı Kanun'un 50/6-7 madde hükümleri birlikte değerlendirildiğinde, sanıklara mala zarar verme suçundan verilen kısa süreli hapis cezasının infazının mümkün olmadığı, seçenek tebdirin değiştirilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşılmış olmakla,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Kanun Yararına Bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbar yazısı incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden kabulü ile;