KÜNYE
13. Ceza Dairesi 2013/16507 E., 2014/19309 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 29 Mayıs 2014
- Tebliğname No
- 6 - 2011/324799
- Mahkemesi
- Niğde 2. Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 08/06/2011
- Numarası
- 2011/219 (E) ve 2011/353 (K
- Suç
- Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal
Karar Metni
261 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak;
Katılanın eylemi öğrendiği saat itibariyle tahmini olarak bildirdiği zaman aralığı içerisinde gündüz vaktine rastlayan zaman diliminin de yer alması, olaydan hemen sonraki ifadesinde inkara yönelen sanığın yargılama aşamasında eylemi gece işlediğini beyan etmesine karşın eylem saati konusunda herhangi bir açıklamada bulunmaması,
mahkeme tarafından da bu hususun açıklığa kavuşturulmamış olması karşında, öncelikle eylem saati sanıktan sorularak eylemin gece ya da gündüz zaman dilimlerinden hangisinde işlendiği duraksamaya yer vermeyecek şekilde tespit edilip, sonucuna göre sanık hakkında hırsızlık suçundan dolayı 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesindeki artırım hükümleri ile konut dokunulmazlığını ihlal suçundan dolayı TCK'nın 116. maddesinin son fıkrasının uygulanıp uygulanamayacağının karar yerinde tartışılması gerekirken, suç tarihi itibariyle güneşin saat 06:22 sıralarında doğduğu, eylemin ise katılan tarafından saat 06:30 sıralarında farkına varıldığı,
sanığın gece olarak belirttiği zamanın TCK'nın 6/1-e maddesindeki tanıma göre gündüz vaktine rastlama ihtimali dikkate alınmadığı gibi, eylemin gece işlendiğine dair bilgiye nasıl ulaşıldığı da karar yerinde denetime olanak sağlayacak şekilde açıklanmadan yazılı şekilde karar verilmesi,
Yargıtay 13. Ceza Dairesi, E. 2013/16507, K. 2014/19309, 29 Mayıs 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama