Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/16534 K.2014/23904

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

İştirak halinde suç işleyen sanıklardan önce sanık M.. Ç..'nın şikayetçilerin çalıştığı benzin istasyonuna gelerek aracının yolda kaldığını söyleyerek bidonla 10 TL'lik benzin alıp parasının olmadığından bahisle cep telefonunu rehin bırakıp olay yerinden ayrıldıktan 20 dakika sonra bu kez her iki sanığın araçla aynı benzin istasyonuna gelerek araca 155,00 TL'lik benzin doldurup parasını vermedikleri, ayrıca rehin bıraktıkları telefonu da aldıklarının anlaşılması karşısında, dosya içeriğine göre; sanıkların eyleminin hırsızlık suçunu oluşturduğu ve verilecek cezadan 5237 sayılı TCK'nın 43/1. maddesi gereği artırım yapılması gerektiği gözetilmeden suçun nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

5271 sayılı CMK'nın 326/2. maddesi uyarınca iştirak halinde işlenen bir suç nedeniyle mahkum edilen sanıkların sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine, müteselsilen sorumlu tutulmaları,