Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/16586 K.2014/16274

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 142/2-b maddesinde düzenlenen suçun oluşması için, elde veya üstte taşınan eşyanın çekip alınması veya özel becerinin gerektiği, somut olayda ise, katılanın çantasını elinde veya üstünde taşımadığı, oturduğu plajda yanına koyduğu ve sanığın bu şekilde katılanın yanında duran çantasını almaya teşebbüs ettiği anlaşılmakla, sanığın eyleminin TCK'nın 141/1. maddesine uyduğu gözetilmeksizin hatalı değerlendirme sonucu ile aynı Yasanın 142/2-b maddesi ile uygulama yapılarak fazla cezaya hükmolunması,

2-Kabule göre de;

5237 Sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasında yer alan ve koşullu salıverme tarihine kadar süren hak yoksunluğunun sadece sanığın “kendi altsoyu” üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından olduğunun gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,