Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/16986 K.2014/21045

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: 1-5237 sayılı TCK'nın 203. maddesindeki mühür bozma suçunun karşılıksız yararlanma suçunun unsuru ya da ağırlaştırıcı nedeni olmayan bağımsız bir suç olarak düzenlendiği gibi mühür bozma suçunun oluşumu için de elektrik enerjisi hırsızlığı suçunun unsur olmadığı gözetilmeden, her iki suçtan ayrı ayrı hüküm kurulması yerine yasal olmayan gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Gerekçeli kararda sanığın kullanılan enerji bedelini 03/09/2010 tarihinde ödediği belirtilmiş ise de, dosya arasında buna ilişkin herhangi bir belge bulunmadığının anlaşılması karşısında; ödeme var ise buna ilşkin belgenin dosyaya eklenmesi, ödeme yok ise 02.07.2012 tarihinde kabul edilerek,

28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 2. maddesinin l. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrası gereğince, katılan kurumun zararını tazmin etmesi halinde sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine dair yapılan bildirimde mahkemece, keşif sonunda kaçak kullanım süresine göre bilirkişi tarafından tespit edilen normal tarifeye göre vergisiz ve cezasız kaçak kullanım bedelinin,

sanığa verilecek 6 aylık süre içinde ödemesi gerektiğinin bildirilmesi ve sonucuna göre karar verilmesi yerine yazılı şekilde karar verilmesi,