Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/17470 K.2014/19674

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın, olay tarihinde gündüz vakti yolda yürüyen katılandan cep telefonunu görüşme yapmak amacıyla alarak iade etmediğinin anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, hatalı değerlendirme ile suça yanlış vasıf verilerek yazılı şekilde güveni kötüye kullanma suçundan hüküm kurulması,

2-Kabule göre de;

a) Sanık hakkında TCK'nın 155/1 maddesi uyarınca hüküm kurulurken özgürlüğü bağlayıcı cezanın yanında adli para cezasına da hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

b)Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun, kendi altsoyu açısından koşullu salıverme tarihine; kendi altsoyu dışındaki kişiler yönünden ise, cezasının infazı tamamlanıncaya kadar süreceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,