Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/17517 K.2014/19630

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, müştekiye ait evin giriş demir kapısını anahtar ya da anahtar yerine geçecek herhangi bir alet kullanmak suretiyle açtığına dair dosya kapsamında herhangi bir delil bulunmaması karşısında; eyleminin TCK'nın 142/1-b maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden, yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle aynı yasanın 142/2-d maddesi ile uygulama yapılması,

Kabule göre de; TCK’nın 53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,