Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/17843 K.2014/18979

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuklar A.. Ö.. ve Ö.. Ş..'nin gözaltında kaldığı sürelerin TCK'nın 63. maddesi gereğince ceza mahkumiyetinden mahsubuna karar verilmemesi hükümlülüğün yasal sonucu olup, infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görüldüğünden, bozma nedeni yapılmamış; Adli Emanetin 2010/329 sırasına kayıtlı bulunan suç eşyaları hakkında mahallinde her zaman karar verilmesi olanaklı kabul edilmiştir.

I-Suça sürüklenen çocuk A.. Ö.. hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça sürüklenen çocuk A.. Ö.. hakkında TCK nın 142/1-b ve 143. maddeleri uyarınca belirlenen 2 yıl 4 ay hapis cezasından, teşebbüs nedeniyle TCK nın 35. maddesi uyarınca 5/7 oranında indirim yapılarak 7 ay 29 gün hapis cezası verilmesi gerekirken 8 ay hapis cezasına hükmedilerek, anılan ceza üzerinden aynı yasanın 31. ve 62. maddesi uyarınca yapılan indirim neticesinde sonuç cezanın 4 ay 12 gün hapis cezası yerine 4 ay 13 hapis cezası olarak fazla cezaya hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk A.. Ö.. müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ‘‘8 ay, 5 ay 10 gün ve 4 ay 13 gün” ibareleri çıkarılarak, yerlerine sırasıyla ''7 ay 29 gün, 5 ay 9 gün ve 4 ay 12 gün'' cümlelerinin eklenmesi ve sonuç cezanın 4 ay 12 gün hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk A.. Ö.. hakkında mala zarar verme suçu ile suça sürüklenen çocuk Ö.. Ş.. hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı suçların suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuk Ö.. Ş.. hakkında TCK nın 142/1-b ve 143. maddeleri uyarınca belirlenen 2 yıl 4 ay hapis cezasından, teşebbüs nedeniyle TCK nın 35. maddesi uyarınca 5/7 oranında indirim yapılarak 7 ay 29 gün hapis cezası verilmesi gerekirken 8 ay hapis cezasına hükmedilerek, anılan ceza üzerinden aynı yasanın 31. ve 62. maddesi uyarınca yapılan indirim neticesinde sonuç cezanın 4 ay 12 gün hapis cezası yerine 4 ay 13 hapis cezası olarak fazla cezaya hükmedilmesi,

2-Suç tarihinde 18 yaşından küçük olan ve daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olan suça sürüklenen çocuk Ö.. Ş.. hakkında, hırsızlık suçundan verilen kısa süreli hapis cezasının, 5237 sayılı TCK'nın 50/3 maddesi gereğince aynı yasanın 50/1 maddesinde yazılı seçenek yaptırımlardan birisine çevrilmesinde zorunluluk olduğu gözetilmeden, suça sürüklenen çocuğun, önceki adli para cezasına ilişkin mahkumiyetleri ve hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının, kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın, seçenek yaptırıma çevrilmesine engel teşkil edeceği gerekçe kılınarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-Suça sürüklenen çocukların işlemiş oldukları mala zarar verme suçunun, suç tarihi olan 9.1.2010 tarihi itibariyle soruşturma ve kovuşturmasının şikayete tabi olmadığı gözetilmeksizin uygulama yeri olmadığı halde şikayetten vazgeçme nedeniyle atılı suçtan açılan kamu davasının düşürülmesine dair yazılı şekilde hüküm kurulması,