Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/1785 K.2013/3009

Sanık ... hakkında yapılan duruşma sonunda; hırsızlık suçundan mahkumiyetine ilişkin Adana 9. Asliye Ceza Mahkemesi'nce verilen 24.11.2009 tarih 2005/1182 E 2009/1875 K sayılı hükmün sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemiz'in 13.12.2012 tarih ve 2012/19863 Esas, 2012/26979 sayılı ilamı ve oy birliği ile süresinden sonra temyiz nedeniyle istemin reddi yolundaki kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 23.01.2013 tarih ve 2011/890 sayılı yazısı ile verilen kararın kaldırılarak sair yönleri açısından incelenmesi yönünde itirazda bulunulması üzerine 6352 sayılı Yasanın 99 ve 101. maddeleri uyarınca itirazla ilgili yeniden değerlendirme yapılmak üzerine dosya Dairemiz'e gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 23.01.2013 tarih ve 2011/890 sayılı itiraz istemi yerinde görülmüş olduğundan Dairemiz'in 13.12.2012 tarih ve 2012/19863 Esas, 2012/26979 sayılı red kararı kaldırılarak yeniden yapılan incelemede;

Suç tarihinde sanığın diğer iki sanıkla birlikte mağdurun iş yerine alışveriş yapma bahanesiyle gelerek, diğerlerinin görevli personeli oyaladığı esnada sanığın telefon standı çekmecesinden bir adet cep telefonunu çalması şeklindeki eylemine uyan ve zamanaşımı bakımından lehe olan 765 sayılı TCK'nın 491/3. maddesindeki hırsızlık suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Kanun'un 102/4., 104/2. maddesinde öngörülen 7 yıl 6 aylık kesintili dava zamanaşımının suç tarihi olan 28.03.2005 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,