Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/19357 K.2013/20937

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık hakkında elektrik enerjisi hırsızlığı ve mühür bozma suçlarından dava açıldığı, 5237 sayılı TCK'nın 203. maddesinde düzenlenen mühür bozma suçunun aynı Kanunun 142/1-f maddesinde düzenlenen elektrik enerjisi hırsızlığı suçundan bağımsız olarak düzenlendiği ve 02/07/2012 tarihinde kabul edilerek,

28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 05/07/2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanun ile 5237 sayılı TCK'nın 142/1-f maddesinde yer alan elektrik enerjisi hırsızlığı suçu ile ilgili düzenleme yapıldığı ve mühür bozma suçu ile ilgili bir düzenleme yapılmadığından her eylemin ayrı ayrı değerlendirilerek hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden sanığın eyleminin bir bütün olarak karşılıksız yararlanma suçunu oluşturduğu gerekçesiyle yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Kabule göre de;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 13.03.2012 gün, 415-92 sayılı kararında da açıklandığı gibi, 5271 sayılı CMK'nın 327. maddesinin birinci fıkrası; "Hakkında beraat veya ceza verilmesine yer olmadığına karar verilen kişi, sadece kendi kusurundan ileri gelen giderleri ödemeye mahkum edilir" şeklinde düzenlemeye yer vermiş olup, maddenin gerekçesinde ise ''sanığın kendi kusuruyla sebep olduğu giderler'' kavramı ile "hakkında kamu davası açılmış olan kişi savsama ve kusuruyla bilirkişi veya tanıkların dinleneceği veya yüzleştirme yapılacak duruşmaya katılmaması ve bu işlemlerin yenilenmesinin gerekmesi, kendisini suçlama gibi nedenlerden kaynaklanan'' giderlerin anlaşılması gerektiği açıklanmıştır.