Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/20840 K.2014/17992

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın eylemi gece saat 23.00'den sonra gerçekleştirdiği, suça konu aküleri eve bıraktıktan sonra birkaç tane daha araçtan çaldığı aküleri yine eve götürüp bıraktığı ve en son gerçekleştirdiği eylemde güvenlik güçlerinin olay mahalline gelmesi üzerine olay yerinden kaçtığı, 30.03.2010 günlü tutanakta da saat 05.40'da ihbar alındığının belirtildiği ve olay tarihinde güneşin saat 05.49'da doğduğunun anlaşılması karşısında, suçun gece vakti işlendiği gözetilmeden TCK'nın 143. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış; sanık hakkında kurulan hükümde aynı Kanunun 29. maddesine ilişkin uygulamanın, sehven hükümde unutulduğu ve sonuca etkili bulunmadığı değerlendirilerek mahallinde düzeltilmesi olanaklı kabul edilmiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-TCK'nın 53/1. maddesinin c bendindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun, "kendi alt soyu" yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

2-Tekerrüre esas alınan ....Sulh Ceza Mahkemesinin 30.01.2006 gün ve 239-4 sayılı ilamındaki 141 TL adli para cezasının miktarı itibariyle kesin olup 1412 sayılı CMUK'un 305. maddesi hükmü uyarınca tekerrüre esas alınamayacağı düşünülmeden yazılı şekilde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,

hüküm fıkrasından "TCK’nın 53/1. maddesinin uygulanmasına" ilişkin kısmın hüküm fıkrasından çıkartılması suretiyle yerine, "53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar.